سر در دانشگاه فناوری قوچان ۱۳۹۷-۷-۹ ۰۴:۱۳:۳۵ +۰۰:۰۰

آثار برتر کشور در سومین دوسالانه معماری ایران (1397-1395)

نام پروژه: سر در دانشگاه فناوری قوچان

طراح اصلی: احسان داننده

شرکت یا گروه طراحی: دفتر فرآیند تجربی ادراک

      تلفن: 33374713-044

پست الکترونیکی:

danandeh.ehsan@gmail.com

زیر‌بنا: 500 متر‌‌مربع

تاریخ شروع پروژه: مهر 1396

تاریخ اتمام پروژه: آبان 1396

آدرس پروژه: خراسان شمالی، قوچان، دانشگاه فناوری

گُذر (طراحی سردر دانشگاه فناوری‌های نوین قوچان)

سردر به‌عنوان مجموعة ورودی یک محوطه یا بنا، نقشی تعیین‌کننده در ذهنیت مخاطب از محیط پیش ‌رویش دارد. می‌توان کارکرد آن را به‌مانند یک صافی دانست که با آماده کردن ذهن و تن مخاطب، او را روانة‌ فضای داخلی می‌کند. چگونگی ورود و ارتباط بین سردر و مخاطب در همین نقطه است که اهمیت خود را نشان می‌دهد. برای تعیین این چگونگی باید به این پرسش مهم پاسخ دهیم که مخاطب اصلی آن، کیست؟ با توجه به خواست‌های کارفرما و بررسی‌های انجام شده از سایت و شرایط استفاده از ورودی فعلی و همچنین با درنظر گرفتن اینکه، سردر برای ورودی یک محیط علمی طراحی می‌شود، کارکرد اصلی مجموعه به سمت اولویت‌دهی برای استفاده انسان جهت می‌گیرد. به‌عبارتی مخاطب اصلی آن افراد عبور کننده از آن هستند نه سواره‌های عبوری. بنابراین تمرکز و هدف اصلی در فرآیند طراحی اثر، بر انسان عبور کننده از سردر بوده و سایر مخاطبان آن (نظیر نگهبانی، افراد بیننده اثر، افراد سواره و…) در اولویت‌های بعدی اثرگذاری در طراحی قرار می‌گیرند.

دیاگرام

نظارت و کنترل

در تعیین موقعیت مکانی نگهبانی، برای کنترل و نظارت بهتر و همچنین طویل بودن دهنه ورودی، موقعیت آن از حالت متداول مرکز به دو واحد در جوانب تغییر می‌کند. در نتیجه این تغییر شعاع نظارتی افزایش می‌یابد و کنترل بیشتر در زوایای مختلف دید وجود خواهد داشت.

دیاگرام 1- نظارت و کنترل

تفکیک ورودی

دو حالت بر تفکیک سواره و پیاده و موقعیت قرارگیری آنها مؤثر بوده است. یکی تأکید کارفرما بر این تفکیک و نظارت هر چه بیشتر بر خودروهای ورودی و دومی کانسپت اصلی پروژه که ارجحیت‌دهی به انسان را در اولویت‌دهی برنامه‌ قرار می‌دهد. بنابراین دو ورودی سواره به کناره‌ها و ورودی پیاده در میانه جانمایی می‌گردد.

دیاگرام 2- تفکیک ورودی

قابلیت رویت و نشان بودگی

با توجه به موازی بودن موقعیت قرارگیری سردر با مسیر اصلی حرکتی (محور قوچان-مشهد) ابتدا دو المان مرتفع برای نشانه‌بودن و تعیین موقعیت اضافه می‌گردد و در نهایت هرکدام 20 درجه برای واضح بودن نام مکان و همچنین ایجاد حس دعوت‌کنندگی فضا، به سمت بیرون می‌چرخند.

دیاگرام 3- قابلیت رویت و نشان بودگی

سردری برای گذر و درنگ

در محور میانی نیاز به فرمی جهت تشویق به حرکت و در عین حال تشویق به توقف بودیم. بستری که ضمن تعریف فضا به عنوان مکانی برای عبور، بستر دیگری برای مکان توقف نیز تعریف بکند. برای رسیدن به این دو هدف متناقض در ظاهر، از فرم معابر معماری تاریخی ایران استفاده شد. (ادامه در قسمت حرکت، توقف و کشف فضا)

دیاگرام 4- گذر و درنگ

بستر

برای هماهنگی هر چه بیشتر با بستر و ارتباط قوی‌تر با آن، از سه تدبیر کلی استفاده شد:

هماهنگی مصالح و روش ساخت هماهنگ با دو ساختمان اصلی پردیس.

تعریف محورهای سایت و شکل‌گیری اثر در اساس آن

وارد کردن طبیعت اطراف در داخل اثر

دیاگرام 5- بستر

حرکت، توقف و کشف فضا

برای تشویق به توقف و گفت‌وگو نیاز به ایجاد فضا‌‌هایی برای تعریف این مکان‌ها داشتیم. با برش بخش‌هایی از فرم و ایجاد مسیرهایی در جهت مخالف حرکت ضمن تعریف مکان‌های تجمع، امکان بازی در فضا و کشف آن نیز به وجود آمد.

دیاگرام 6- حرکت، توقف و کشف فضا

گالری تصاویر این پروژه